محمد رضا کثرانی

امروز تکراردیروز

برای مراسم دکتر مصدق به دانشگاه تهران رفته بودم در میان جلسه فهمیدم که عده ای از زنان که در اعتراض به دادگاهی شدن فعالین زن تشکیل میشد در جلوی دادگاه انقلاب گرد آمده بودند مضروب و سپس بازداشت شدند این حادثه تکرار حوادثی است متشابه که در دیروزو دیروزهای مملکت ما رخ داده میباشد و آن اینکه حاکمیت موجود هیچ صدایی را از هیچ کس برنمیتابد و جواب هر چیزی را با سرکوب میدهد البته این خاصیت از خواص حکومت استبدادی است که هیچ راه دیگری را به جز مشت آهنین و پنجه خونین نمیداند خوب اینهم از خصوصیات استبداد ست که در طول تاریخ کشور ما شیوه و روشش یکی بوده اما این مدعیان اسلام که اینچنین حرمت همه کس و همه چیز را نادیده میگیرند فکر نمیکنند که تصویر گر کدام اسلامند ؟
اسلامی که به زن بها میدهد و ارزش به اورا ارج گذاشته یا اسلام من در آوردی خودشان ؟چون در سنت اسلامی ارج نهادن به نیمه اصلی جامعه از و اجبات است و دستورات فراوان در ارج نهادن به مقام والای زن داریم اما حالا چه شده که این گستاخان به حریم حرمت انسانها  به سادگی میتازند !آیا این همه ندانم کاری کافی نیست تا از ما در جامعه بین المللی چهره خشن نشان دهد .
تا به کجا جامعه و مردمان همانند چهارپایان باید بله بله قربان گویی این جنایتکارانی باشند که انسان را در هیِت یک حیوان بلکه کم ارزشتر از آنان میداند باشد .
جامعه جهانی که روز به روز دریچه های علم و ترقی را میپیماید آیا پذیرای چنین رفتارناشایستی در بطن خود خواهد بود، که امروزه روز بر ما سایه انداخته ؟ آیا سیاستگران ما بجز ضرب و شتم در داخل و بحران در خارج کار دیگری بلد نیستند ؟
ما انسانیم ما حقوق خدادادی داریم قبل از آنکه حقوق غیر حیاتی برایمان لازم باشد مابا حقوق حیاتیمان زندگی میکنیم 
این حق ماست که زنانی کوشنده و فهیم داشته باشیم و این حق ماست که آزاد باشیم و این حق ماست که کتک نخوریم در اعاده حقوقمان .
زنان که چندی است از حقوق خود دست برنمیدارند و همه آن را مطالبه میکنند مورد حملات خیابانی و دسته جمعی واقع میشوند این داد را به کدام دادگاه و بیدادگاه باید برد ؟
کوشندگان سیاسیمان به ناحق به احکام سنگینی چون اعدام و زندان طویل المدت محکوم میشوند آخر چرا ؟
ما حق داریم بگوییم آدمیم بگوییم میفهمیم بگوییم زندگی زیباست ما خواهان زیبایی هستیم هرچند دندانهایمان خورد شود و در دهانمان حفرههای چرکی بروید و یا دهانمان را بدوزند .
ما میگویم زندگی زیباست فردا را با لبخند میخواهیم و با گلی در دست کودکی 
ما امروز از حقوقمان کوتاه نمیاییم تا فردا اگرچه خود به حقوقمان نرسیدیم اما نسل بعدیمان یا به آزادی رسیده باشد و یا با تلاش کمتری به آزادی برسد 
ما سیم کابل و آویزان شدن را در جان خود بر جان خود میخریم تا فردا زیبا باشد
 
روز زن مبارک باد